Aftellen en gebarentaal

Yup🤜. Nog eentje. Nog een dagje werken. Niet dat ik dat beu vind. Ik hou van mijn werk.

Ik moest er nog twee, heb er eentje vandaag ‘in een hurze’ zoals ze dat zeggen, ingeruild.

Donderdag was ik al thuis, vrijdag ging thuiswerk worden.

En toen dacht ik slimme dingen.

– dat ik toch niet met mijn werklaptop ging sleuren op woensdagavond voor het thuiswerk op vrijdag, zeker!

– dat het er dik in zit dat ik, na een halve dag werk, dan toch verlof neem en dan zit ik daar weer met mijn werklaptop

– dat ik dan een maand met een pc in mijn huis zit en die maar eens gestolen kon worden under my careful holiday watch? No way!

– dat ik maar een dagske nodig heb om dat dilemma-‘gat te dichten’.

En hup, ik ben dus al met vakantie morgenavond 😃!

Ik kon ook vandaag thuiswerken maar dan was het pc-dilemma hetzelfde geweest. Nu niet.

Dank u, baas, voor je meegaandheid. Als het jeukt moet ik nu eenmaal en het kan gelukkig allemaal op korte termijn, dat goedkeuren!

Ik ben daar altijd eerlijk in geweest: als ik t in mijn hoofd krijg, moet ik in geen mum weg kunnen en gelukkig is me dat tot nu toe gelukt met mijn bazen. Waarvoor mijn onnoemelijke dank!

Ze begrijpen het, ik ben niets waard als ze neen zeggen.

Ik weet het. Niet iedereen is dit gegund. Ik heb goed nagedacht over mijn jobkeuze en die flexibiliteit is, als ik erover nadenk, mijn redding. Is en is geweest.

Het maakt mijn prestaties beter en houdt mijn motivatie op peil. Het maakt dat ik een vrolijke bezige bij ben. Please, let it stay that way!

Ik ben een gelukkig mens. 51 nu, met mijn ventje en ondertussen 4 hondjes.

Gisteren waren het er bijna vijf.

Mijn eerste hondje van mijn ex ben ik vrijdag gaan ophalen om op te passen. Tijdelijk. Maar het beestje zag er niet uit, is ziek en leeft een erbarmelijk leven, hoor ik nu. En kon ik ook vaststellen.

3 keer ingezeept
Drogen voor de trimbeurt

En mijn ex weet het, hij beseft het ook. Maar Gizmo kwispelt naar hem en dus denkt hij: het beestje is gelukkig.

Toch vroeg hij me gisteren of ik Gizmo wou overnemen, mits betaling van zijn eten en wat bezoekjes af en toe.

Het beestje is dolgelukkig als hij er is, maar hij is er niet veel…

Man, gehuild heb ik. Maar ik kan niet helpen.

Ik heb er vier, vier die gisteren totaal in gedrag veranderd waren, niet kwaad op de nieuweling maar kwaad op mij omdat er nog maar eens een indringer bij kwam…

Verleden jaar kwam Siska. Een sukkeltje dat als pup al drie voorgaande plekken had gehad. Die is hier al volledig in het gezin opgenomen. Maar 5?

Met 4 kun je nog wandelen, sledegewijs. Vijf is het spreekwoordelijke wiel.

En mijn ventje ziet het niet zitten, en ik begrijp hem ook, ook al doet ons hart pijn.

Wat is het alternatief? Opvolgen van op afstand, aandringen op bezoek aan de dierenarts die elektronisch hem aanspoort wanneer hij terug op raadpleging moet komen.

Of adoptie. Erg voor Gizmo. Weer wennen aan een nieuwe plaats, de kat achterlatend die zijn speelmaatje is…

Als ik erover nadenk moet ik weer bijna huilen. Verleden jaar had t nog gekund. Waarom zei hij niets over het feit dat het niet lukte? We hebben een goede verstandhouding als exen!

Soit. Vanavond heeft ie een afspraak met de DA. Haar kennende zal hij een serieuze preek krijgen, over ontworming, inenting, verzorging…

Als ie slim is laat ie de hond daar voor een checkup. En volgt er uit dat Gizmo enkel een urineweginfectie heeft en zijn oren behandelbaar zijn. Ik vrees echter voor nierfalen.

Iets anders, ik vat binnenkort een online cursus gebarentaal aan. Ik wil straks, mocht het door reorganisatie een feit zijn, toch iets van contact kunnen leggen met de mensen in de vergaderingen die ik zal bijwonen. En ik wil ook echt verstaanbaar zijn (basisverstaanbaar welteverstaan) en verder groeien. Dus ik deed een vormingsaanvraag en die werd net financieel goedgekeurd. Yep!

Het is een taal, ik heb talen gestudeerd. Eentje meer kan er nog bij.

Zo vlot als je babbelt zal het wel nooit worden, Vee!

Ok, for now dus een cursus alfabet. Een mens moet ergens beginnen. En van daar uit dan weer verder…

Weet je nog, Vee, levenslang leren?

Wish me luck!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s