Nieuwjaar

‘Achteraffe’ gezelligheid

Vanavond vier ik Nieuwjaar met de dichte familie, dat zijn mijn vader, mijn broers, mijn zus en hun respectieve partners.

Niet omdat ik Chinese ben, maar omdat onze agenda’s het niet eerder toelieten allemaal vrij te zijn.

Het Chinese Nieuwjaar begon gisteren en duurt op sommige plaatsen 15 dagen in totaal, en in Peking 5 dagen, googelde mijn schatje net. Dit jaar is het jaar van de Hond.

Bij mij is het al van in 2012 jaar van de Hond !

(Dit is trouwens een foto van de pups van mijn twee schatten (Bazieltje en Luna) : Pippa, Jewel en Lucky)

En mijn schatje is er ook dit jaar niet bij, anders viel nieuwjaar in augustus ergens….

Het is wat het is.

Wij weten dat ‘samen’ dikwijls moeilijk valt door zijn onregelmatige shifts. Anderen hebben daar meer last van dan wij, blijkt soms.En ja, ik wou hem er ook bij maar het kon niet dus pas ik me wel aan.

Het is niet zo dat ik alleen en onwennig tussen een onbekend gezelschap ga zitten.

Verleden jaar was hij er ook niet bij toen we als aperitiefhapje wat sprinkhanen verorberden. Ik heb me toen ook goed geamuseerd, trouwens.Ik ben benieuwd wat het vanavond wordt. En eigenlijk is een laat Nieuwjaar een zegen want dan is het overdadig eten van twee en een halve maand geleden al gezakt. Gelukkig! 😂

Ik zie er wel naar uit, lekker gezellig samen zoals vroeger toen ons ma nog leefde…

Sommige dingen sterven uit nadat een persoon er niet meer is. Hoe krampachtig je ook terug wil naar het gevoel dat er toen hing en waar je toen geen acht op sloeg.

Soms mis ik haar. Soms.

Vee

Naakt

Godverd*

Ik ben zo opgestaan: een vat vol zenuwen, met een tranenwaterval die net achter mijn ogen ligt, te wachten tot ik het niet meer beheers.

Hoewel ik niets heb om me druk over te maken sta ik op springen, ondanks de meds die ik plichtsgetrouw ingenomen heb.

Ik geraak ook niet vooruit vandaag, hoewel ik gegeten heb, aangekleed ben en mijn tijd met de doggies deze morgen had in 20 minuten.

Waarom? I don’t know. Een draaikolkgevoel in mijn maag en geen zin om de trein op te stappen…

Deze morgen lijkt iedereen verdacht, iedereen staart.

Ik weet dat het in mijn hoofd zit maar het gevoel is er.

Tuurlijk denk ik dat ik in het vervolg best uit bed kom wanneer de wekker afloopt maar mijn lijf weegt het dubbele van anders, mijn voeten doen pijn, mijn kniegewricht verspringt als ik me uitrek.

Ik heb een naar intuïtief gevoel in me zitten en het wordt erger naarmate de trein zich verder sleept.

Hup vee! Draai die knop om, je gevoel volgt wel, dat doet het altijd!

Rationeel gezien weet ik dat het waar is maar emotioneel wil ik weten wat die onrust veroorzaakt. De lucht voelt anders, het licht is anders. Het voelt zwaar aan vandaag.

Nog eens, Vee! Stop ! Niet die bergflank afglijden, gewoon eerst stoppen en stilletjes de bergpas doelbewust opklimmen.

Ik heb het moeilijk vandaag. Gisteren zo gelukkig, vandaag de vraag of ik wel goed bezig ben. Waarom het zo moeilijk is…

Hoe komt het dat ik die schommelingen nog altijd niet meester ben? Hormonaal kom ik maandelijks wel 1 keer in de kolk terecht.

Dat is het. Hormonaal haalt mijn lichaam me, ondanks de meds, maandelijks toch een keer onderuit.

Ergens werken de pillen even niet, ergens werkt mijn vrouwenlijf me tegen en word ik super kwetsbaar.

Ik haat dit !

Ik heb mezelf niet in de hand en moet vandaag extra op mijn tellen passen met uitspraken en dergelijke.

It only takes one moment to break everything…

Ook al neem ik me voor om stil te zijn vandaag en zo de risico’s te vermijden om kwetsend of bruut over te komen, zo lang ik me bewust daarvan blijf, lukt het. Dat hoop ik toch.

En daar zit net het addertje, ik vergeet zo makkelijk. Dit kost me extra energie, zodanig zelfs dat ik deze middag waarschijnlijk verlof neem.

Ja, het is zo erg. Ja, het leidt tot absurde beslissingen maar beter een halve dag nemen dan geen werk of een ideale werksfeer verpesten…

Allez Vee, hou vol. Het is wat het is. Vanmiddag laat je dit los. Je vent WEET wie je bent en gaat er mee om.

Al blijf ik het erg vinden dat hij er mee om MOET gaan en dat maandelijks wel minstens een keer.

ZUCHT!

Was het maar gisteren, toen was alles perfect…

Vee

Goeiemorgen!

Het wordt zeker een goeie dag- ik klaag niet!

Ik weet het, uit je auto stappen zonder je gordel los te klikken is niet alleen onmogelijk, maar ook pijnlijk.

Pijnlijk fysiek, zeker als je drie pogingen doet voor je beseft ‘waar het schoentje knelt’, en ook mentaal als je bedenkt dat iemand je mogelijks gezien heeft.

Gelukkig heeft niemand mijn uitstapmoment (scrabble-alert!!) van deze morgen geregistreerd.

Hoewel, ergens aan het betaalhokje van de parking zal wel een of andere camera hangen…

Soit, what’s done is done! No use crying over spilt milk.

Mooi he, die Engelse uitdrukkingen 🙃!

Ik ben al later vertrokken dan normaal. Mijn vent zat daar voor iets tussen…

Wat is nu vijf minuten, Vee!

Wel, dat is meer verkeer waardoor meer kans op trage slakken op de weg, meer onduidelijkheid of ik de trein haal of niet, een directe douche met slecht nieuws als ik de auto start want de radio start vanaf de sleutel in het contact zit en om 6u is er dus nieuws op de radio…

Die 5 minuten voor het nieuws luister ik naar MNM, pure ontspanning met Peter en Julie. En ik lach vaak met hun interactie, hoe dom dat ook is. Die heb ik dus ook gemist.

Mijn motto: intelligent zijn hoeft niet echt, zo vroeg.

“We hebben een clubke opgericht voor mensen met een wakker gezicht, ge zijt er bij… ge zijt erbij!”

Een simpel melodietje maar een oppepper als je achter het stuur zit te gapen op weg naar Brussel…

Soit, mijn gordel is los, ik ben op tijd, ik heb het gratis Metrokrantje meegegrist en over de actie van mijn ventje gelezen.

GROOT GELIJK!

<<

Dat de grote bazen eens op het werkveld meedraaien, niet voor een dag maar voor een half jaar bijvoorbeeld. Dan zullen ze de ongemakken en tekorten wel voelen!

Ik zou ook op de barricades staan hoewel je tegenwoordig je mening best ‘gepast’ uit om niet door de media gekruisigd te worden.

Aja, her nieuwtje van de dag is dat Boudewijn (van Spilbeeck, VTM-journalist) voortaan als  Bo door het leven gaat, met steun van vrouw en kids.

Good for you! Je kunt maar gelukkig zijn, denk ik dan…

Elk mens gaat een parcours, de ene al moeilijker dan de andere. Dat is leven, een parcours afleggen en groeien.

En met die noot geef ik mijn vervoerbewijs aan de conductrice.

De man naast me (vermoedelijk van Afrikaanse afkomst) heeft geen geldig bewijs en discussieert maar de conductrice blijft bij haar stuk, het ticket is voor het traject Brussel-Deinze en voor gisteren.

Hij betaalt na veel discussie een ticket naar Brussel en probeert met mij te discussiëren.

Hij kan Nederlands en wil naar Amsterdam. Dat weet ik van toen hij goeiedag zei en naast me ging zitten. Nu doet hij alsof hij enkel Engels begrijpt…

Ik blog. Punt. En ik wil voor een keer ECHT met rust gelaten worden.

Vee

Even niet nadenken

Dit verdien ik niet 😂

Ik ben op met een ‘houten’ kop.

Ik wil wel achterhalen waarom er gezegd wordt dat je “een houten kop” hebt maar dan moet ik denken en dat kan ik nu even niet. ooit doe ik dat wel eens…🙄

Twee glazen witte wijn voor het haardvuur bij mensen gisteren. En nu voelt het alsof ik een wijnvat leegzoog tot de laatste druppel.

Bij iedere draai van mijn hoofd lijkt het alsof een bal verschrompelde hersenen van de ene tegen de andere kant van mijn schedelpan aanrolt.

En dus wil ik even niet denken want wat er uit die hersenen komt vandaag, zal pijn doen.

Kijken naar mijn iphoneschermpje terwijl ik typ doet pijn. Fouten puren uit mijn net geschreven tekst is moordend.

Het zal Brufendag worden, en vooral een doedag. Maar nu even “oogjes dicht en snaveltje toe”.

Ik heb wel degelijk plannen vandaag, maar er zal veel impulsief tussen zitten, het nadenkgedeelte schakel ik vandaag bewust uit.

Hoewel, waar ergens in die bal hersenen zit dat controlecentrumcelletje (Scrabble!!)?

Yep. Het Veeweerbericht meldt vandaag een zeverdag, met misselijke flarden helderheid en een hoog cafeïnegehalte.

En een heet bad om dat hersenkluwen wat te doen inkrimpen…

Amai, de logica weer:

<<<<

Loop ik een week geleden tegen een glazen deur aan met een kanjer van een buil als gevolg en heb ik geen hersenschudding. En nu drink ik een glaasje wijn en heb ik een kop als van een hersenschudding…

Typisch ik weer!🙄

Vee