Kerstmis in een doos

Life as I know it…

Ik heb de drie koningen net buiten gejaagd.

6 januari of niet, ik heb enkel vandaag tijd om de kerstboom weg te halen dus hadden ze maar een virtueel bezoek moeten brengen…

Dit jaar heb ik van het opruimen een event gemaakt: radio aan, koffietje bij de hand, alles mooi in plastic zakjes gedaan en ik kreeg alles in twee dozen en een kleine geschenkverpakkingszak. (Yep, scrabblevoer!)

Ondertussen trachtte ik zo economisch mogelijk te stappen: richting bergkot met afval, stofzuiger mee op de terugweg, was in de droogkast, stofzuiger in de keuken, afwas uit de keuken in de vaatwas, knutselspullen en kerstversiering naar boven, hor ingezet in de slaapkamer, was naar beneden, tweede doos naar boven, vieze oordopjes en dergelijke mee naar beneden en daarna stofzuigen en terug naar het bergkot, direct door naar opa die achteraan in de tuin woont om een koffie.

De boom heb ik zo klein mogelijk gesjord en in de inmaakkast boven kunnen proppen.

Elk jaar vergeet ik een iets op te bergen. Dus dit jaar heb ik extra rond gekeken.

En… toen alles opgeborgen zat bleek een hartje nog in de vogelkooi te hangen…

Dat zal er dus het hele jaar blijven hangen. Het zij zo.

Ik heb Kerstmis dus opgeborgen. En daarmee ook het jaar 2017.

Het was een topjaar en ik heb van elke dag genoten.

Maar ook 2018 wordt een topjaar, ik voel het aan mijn water.

Gelijk wat op mijn pad komt krijgt de Vee-stempel: ik maak er mijn ding van. En dus kan het alleen maar goed zijn voor mij.

Mijn ventje rust naast me in de zetel na een vroege shift en het is stil.

Mijn oudste en haar lief kwamen net langs en liggen eveneens te rusten op bed in de bovenste kamer onder het dak na een ochtendshift om dan straks sushi te gaan eten in Gent. Mijn jongste heeft groentechips proberen maken maar die zijn niet gelukt, bericht ze vanuit Maastricht.

Life as I know it, en ik ben gelukkig!

Vee

De voorbereiding

Nothing waisted

Het is sterker dan mezelf, dus heb ik vandaag bij het laatste boodschappenlijstje voor het gezinsmoment morgen nog een klein kadootje meegenomen voor mijn vier dochters.

Ik denk dat ik alles heb voor morgenavond, en meer. Maar het is bij ons, zoals mijn schat zegt, nooit geen ‘weggesmeten’ geld.

Er is genoeg eten want als er iets is waar we niet op besparen dan is het dat wel. Alles wat over is wordt de komende dagen verorberd in een ‘variatie op’ en wat kan ingevroren worden wordt in porties in de vriezer bewaard of wordt meegegeven aan een van de genodigden die morgen niet kan koken.

Ingrediënten

Yep, zowel mijn ventje als ikzelf zijn zo groot gebracht: eten weggooien is zonde als er zoveel mensen zijn die er geen of onvoldoende hebben.

En ik heb een missie. Morgen gaat iedereen, willens nillens, groenten eten. Er komt bij de hoofdschotel zowaar een hele bloemkool, babywortelen en voor de zoetebekjes gebakken witlof en peren met bessenconfituur op tafel.

Fruit is er ook voor wie fruit wil in de vorm van meloen met ham en op vraag van iedereen is mijn Maredsoussoep weer van de partij.

Daar zal er geen van over zijn, dat kan ik nu al garanderen.

Ik zie er naar uit. Na de scheiding nu zes jaar terug had ik nooit gedacht in deze familievorm te kunnen feesten. Het gezinsgevoel kwam er pas weer vorig oudejaar en het wordt steeds beter en dat heb ik vooral aan mijn dochters te danken.

Morgenavond zijn 3 van de vier jonge koppels aanwezig, samen met mijn ventje en jawel, mijn ex-man, ondertussen op zijn gemak in deze constellatie.

Ik heb echt het idee dat het is wat het moet zijn, een stabiele basis voor de kids en een gelukkiger leven voor alle volwassenen.

Yep. Soms kan ik daar zo dankbaar voor zijn dat in het universum zaken goed op zijn plek vallen en bij mij gaat dat redelijk vlot, raar maar waar.

Zo lang je wederzijds respect toont voor wie iemand is, is een vorm van samenleven mogelijk. Ik geloof daar heel sterk in. En als mensen hardnekkig zeggen dat iets niet kan ben ik de eerste om het toch te proberen en te bewijzen dat ‘waar een wil is, is een weg’ geen hol cliché is.

Er is altijd een keuze die bij jouw eigenheid past want dat moet ook zo zijn, je hebt maar 1 leven en dan nog weet je niet hoe lang dat leven zal duren.

So, in the spirit of Xmas wens ik iedereen het beste van zijn/haar capaciteiten toe en een onwrikbaar geloof in zichzelf.

Hoor mij, ik ben aan de preek! Ik heb heus de waarheid niet in pacht maar als ik het vaak genoeg zeg, groeit wel de overtuiging dat het kan!

Zo ben ik dan weer😂.

Vee<<<<<<<<<
p>