Vliegende gedachten

ADHD in mijn kopke…

Deze morgen zit ik overal en nergens met mijn gedachten.

Wat passeert er zoal door mijn kopje ?

-of ik vakantie neem vanmiddag

-of ik die lenzen die ik wil achterna ga en de afspraak eindelijk deftig vastleg

-ik zocht al welke reis ik deze zomer wil doen, waar mijn schat naartoe zou willen…

Damn internet op de trein!

-ik vulde een jobagent in op zoek naar interessante jobs in West-Vlaanderen

– ik wil een opleiding ADHD-coach volgen

-ik wil mijn schilderij afmaken

-ik passeerde een droomhuis dat misschien ooit binnen ons bereik ligt

-ik zit met mijn dochter in

-ik dacht een aanvraag thuiswerk te doen

-ik wil mijn talen al sprekend gebruiken

-ik wil werk maken van het in orde brengen van de onlineshop voor mijn nicht en googlede al mogelijkheden

-ik wil meer geld verdienen en vrijer zijn…

Mijn koffie is leeg, we zijn bijna in Brussel en straks vervagen die ideeën wel weer. Of dat zouden ze doen maar ik heb er nu hier een account van gemaakt.

Laat het mijn bucketlist zijn.

Samen met de ideeën van ‘the secret’ kan ik het waarmaken, allemaal.

Als ik gefocussed blijf op wat ik wil…

Maar wat wil ik ? Alles hierboven!

Yep. Laat dat weer typisch zijn dat ik ook vooral geloof dat het allemaal kan. En laat niemand anders zeggen dat het niet kan 😡.

-ik wil mijn oudste dochter echt kunnen helpen.

Deze was ik vergeten te noteren en eigenlijk is dat mijn hoofdmotivatie.

Dus er is werk aan de winkel, Vee!

Boerenkost

Een gewone dag in het leven van…

Ik kan er van genieten: spruiten, groene kool, rode kool, worst, spieringkotelet en een goeie hutsepot met ribben en worst.

Het is stevige gewone kost maar het maakt dat ik mijn duimen en vingers kan aflikken.

Op het werk kunnen we elke dag heel voordelige belegde broodjes kopen.

Het trekt me niet aan: liever een stuutje, zelf gesmeerd en met zelf gemaakte eiersalade, vleessalade, tonijnsalade… of gewoon enkele stuutjes met choco.

Enkel soep neem ik over de middag, omdat ik er, ondanks een goeie ‘soup maker’, niet toe kom om die zelf te maken. Ik heb ook geen zin om hele dag met een thermos te gaan zeulen. Ik weet niet waarom ik dat nu net niet doe…

Het is wat het is.

-Eekes, spruitjes! Daarmee kun je mij niet verlakken, mama! (mijn oudste).

En nu weet ik uit ervaring dat mijn jongste er een moord voor zou doen.

Smaken verschillen heel duidelijk.

Straks komt mijn oudste met de bus langs. Gisteren kondigden ze dat aan en zei ik al: ik voer je niet naar huis!

Haar repliek: Mo mamma, ik WEET wel hoe ik een bus moet nemen!

-Ik zeg het maar!

En aan mijn ventje zei ik nog: ja schat, ik ken haar.

En nu kom ik bij de conversatie van daarnet:

-Ik moet een uur heen en een uur terug. Ik kom later wel eens langs.(zij)

-OK! (Ik)

-Maar ik wil komen, e! (Zij)

-Met de fiets, is dat dan een optie? (Ik)

-Mijn fiets staat aan mijn werk, mama. Ik moet door met 2 bussen en terug zijn het er 4. Ik begrijp het niet! (Zij)

Tja, als je geen auto meer wil, dan heb je vier keuzes: te voet (wat te ver), met de elektrische fiets (als die thuis staat), met de bus (tijdrovend maar haalbaar) en liften (niet aan te raden…).

Dus ze komt toch, en met de bus…

omdat mijn moederhart haar tot aan het station terug zal rijden maar ik vertik het echt om de stad te gaan doorkruisen. Van daaruit is het echt niet zo ver meer te voet of met de bus naar haar huisje.

Yep. En straks gaan we -hopelijk samen- met de drie hondjes naar de dierenarts.

Ze krijgen hun jaarlijkse inentingen en ik vraag een bloedcontrole want ik vind vooral ons Pippa te veel likken en Bazieltje vermagert zienderogen. Misschien hebben ze een tekort aan iets.

Ik ben eigenlijk al de hele voormiddag aan het proberen om een online-Office 365-abonnement aan te kopen maar het lukt niet.

Paypal is een optie maar de betaling wordt, ondanks mijn voldoende saldo, niet aanvaard en de kaart opnieuw koppelen doe ik niet nog een keer. Het lukt wel bij andere aankopen, dus pech voor Microsoft!

Waarom ik dit ging aankopen? Ik heb problemen met het omzetten van een grote excellijst naar Microsoft outlook-contactpersonen op het werk terwijl dat heel simpel zou moeten zijn en ik wou thuis verder zoeken maar mijn ventje is voor Open Source en ik heb mijn 69 euro ondertussen terug op mijn rekening gestort.

Eigenlijk wil ik Microsoft ook niet sponsoren…

Het zal voor op het werk zijn morgen! 🙄

Beter zo, eigenlijk! We gaan geen slechte gewoontes kweken, e Vee?

NEE!!

Vee

30 dagen zonder klagen

Hoe leer je een maatschappij wat geluk is?

Vandaag zou het blue monday zijn, de depressiefste maandag van het jaar.

Ik verwonder mij vaak over hoe alles zo doorzichtig in mekaar zit in deze wereld.

Eerst spreken van een ‘blue monday’ waar ik nog nooit van gehoord heb ( er zal wel een statistiekje van bestaan, ergens op deze aardkloot) en dan een campagne lanceren zoals ’30 dagen zonder klagen’, in volle examentijd.

Probeer het maar eens als student daar ook nog eens energie in te steken. Als er een tijd van klagen mag zijn om je te ventileren dan is het wel in de examentijd.

Of ik er last van heb?

Neen, niet van de ‘blue monday’ en niet van de ‘30 dagen zonder klagen’.

Deze ochtend viel me op hoe mooi ‘alleen’ kan zijn. De hele weg naar het station reed er misschien een paar minuten een auto achter me. Voor me was ik zoals Rémy : alleen op de wereld. Alle lichten sprongen net op groen, ik had parkeerplaats zat.

En een koffie en boterkoek voor op de trein aankopen ging vlot, met een vriendelijke morgen in de Panos en een begroeting op de trein (Goeiemorgen!) toen ik ging zitten.

Ik heb geen geluksbarometer nodig. Ik ben elke dag gelukkig, bewust gelukkig.

Een tijd geleden besloot ik om niets negatiefs meer langer dan een seconde vast te houden. Wie mij kent weet dat ik me enkel druk kan maken als iemand hardnekkig vasthoudt aan het mij betrekken in slecht nieuws.

Stop maar, ik wil het niet horen. Geen doemdenken, geen klagen om te klagen. Gewoon dankbaar om wat er is en nog gaat komen, om wat geweest is ook.

Zoals je uit elke zin alles negatief kan puren kan je dat ook in positieve zin.

En ik betrap me er op dat ik vaak met een glimlach om mijn mond zit. Het is ook makkelijker om gelukkig te zijn eenmaal je door hebt hoe simpel het is.

Af en toe moet ik daadwerkelijk een scherm rond mij trekken om hardnekkige klagers op afstand te houden. Deze energievampiers krijgen van mij 0,0 energie nog.

Zo heb ik wel energie over voor wie echt belangrijk is, voor wie echt een luisterend oor kan gebruiken.

Het is een levensopvatting geworden en her brengt me steeds meer geluk.

Ik kan ook klagen, meer ‘ventileren’ en dan ben ik het kwijt. Daarom is het voor mij niet zo belangrijk hoeveel mensen er mijn blog lezen. Ik vertrouw mijn frustratie toe aan een virtueel blad en ben het vervolgens kwijt, tenzij ik het wil teruglezen…

Dat doe ik vaker maar dan met een positieve instelling en een nabeschouwing van: zo belangrijk was het ook niet om je druk over te maken.

Yep. Het werkt voor mij. Meer moet dat niet zijn..,

Vee

Star Trek

I’ m an alien…

Yep. On my way… ik voel me ontspannen en rustig. Misschien komt het omdat ik gisteren geluisterd heb naar een relaxatielink die mijn astrologe doorstuurde (hm, zo persoonlijk is ze niet, Vee) , misschien komt het door de deugddoende nachtrust…

Gelijk hoe, ik voel me als een gelukkige alien vanmorgen.

Een ruimtereiziger die door de mist heen op een eenzame weg richting station moeiteloos parkeerplaats vind en gelukzalig uitstapt.De koffie die ik koop smaakt en de treincoupé ziet eruit als een shuttle naar Mars.

Heerlijk toch hoe verbeelding in je voordeel kan werken!

Ik ben al een dag of drie herbegonnen met het lezen van ‘The Secret’. Ik had een opfrissing nodig hoewel ik weet det het systeem werkt.

Toen ik eerder getrouwd was droomde ik van een huisje met een vakantiegevoel. Bij de scheiding kon ik mij een appartementje kopen met zwembad voor de deur op een vakantiedomein. Ik mocht er permanent wonen. Dat dat mogelijk zou zijn wist ik niet, maar ik bleef erin geloven en mijn droom kwam uit toen een appartement met het mooiste uitzicht op het domein te koop kwam op het moment dat ik het geld ervoor had. Net binnen budget.

Elke dag vakantie op het werk in een bosrijke omgeving en bij thuiskomst op een vakantiedomein.

Yep. Ik geloof er in.

Visualiseren behoort tot mijn dagelijkse leven en dus visualiseer ik mijn terugkomst naar mijn vorig werk. Het universum zorgt voor de rest. Wanneer? Dat is onbepaald maar dat het zo is, daar ben ik zeker van.

Positief ingesteld zijn helpt daarbij enorm.

En vanmorgen ben ik dus volledig sereen. Zo sereen als een adhd’er kan zijn…Ik heb vliegende gedachten, zie een heel leven voor me soms, in kleine delen, maar ik ga er altijd volledig voor.

En koffie met sloten kalmeert me.

Vandaag, zoals elke dag, is het begin van zeker een iets wonderbaarlijks.

Goeiemorgen! Ik hou van je schat!

Vee

Nieuwjaarsresolutie

Veefilosoofje

Ik ben uitgeslapen. Kwart voor elf, is het, driekwart van mijn voormiddag heb ik verloren/gewonnen? in bed om bij te slapen.

Ik geef wel toe dat het zalig was, me nog eens draaien in een fluffy donsdeken…

Het idee dat ik te lang verloren in bed lag moet ik gewoon laten varen.

Eens kijken of dat lukt…

“Je zult het nodig gehad hebben, schat!”

Het zal wel.

Het alternatief was boodschappen doen en op mijn gemakje ontbijten…

In de ene hand ‘slapen’ en in de andere ‘boodschappen plus genieten’, wat weegt er door?

Wat ik in mijn slaap gepresteerd heb zal ik nooit weten, vrees ik, hoewel ik zeker ben dat mijn hersenen gewerkt hebben in een andere realiteit.

Soms heb ik het gevoel dat ik tijdens de nacht een totaal ander leven leid, ergens anders, dat ik daar een even gelukkig bestaan heb en ik zou geld geven om daar eens bewust naartoe te gaan.

Ik weet het zeker omdat ik heel vaak moe wakker word. Dus dat is ook al iets.

Er is meer dan wat we waarnemen, wat we ’s nachts denken is creatiever, scheppender vaak dan wat we overdag doen. Daar ben ik heilig van overtuigd.

Hoe kom je anders tijdens je slaap tot oplossingen voor overdag onoplosbare dilemma’s?

Ik heb me eens een tijd verdiept in lucide dromen. Het is een techniek waarbij je bewust kunt leren dromen en tijdens je dromen kunt vragen stellen en een droomrichting kiezen om antwoorden te krijgen. Het lukt ook.

Maar zoals zo vaak vergeet ik dan na een tijdje waarmee ik bezig was en raakt dat op de achtergrond. Net als het schilderen een tijd in de vergeethoek belandde en het lezen van een interessant boek.

Dat kan ik nu op de trein terug opnemen… behalve dat dromen dan…

Mijn schat loopt plots reciterend door de living:

If people make you sick, maybe you should cook them longer. Hannibal Lector.

“Da’s een goeie!” , lacht hij. Hehehe.

Gisteren begon ik met het aankleden van mijn kale werkplek.

Gelukkig zijn mijn collega’s het zelfde idee genegen. Dus hangt er nu een schilderij van mij aan de muur en staan er plantjes en een familie/gezinsfoto op mijn bureau.

Gisteren ben ik ook eindelijk aan een opdracht begonnen. Het begint vorm te krijgen, dat nieuwe werk van mij. Gelukkig!

En vandaag heb ik mijn vrije woensdag waar ik nu blijkbaar weer echt nood aan heb om tot rust en vooral tot de kern van mezelf te komen.

Anders loop ik de kans om mezelf weer oppervlakkig voorbij te lopen en dan gaan we aan een snelheid waarin ik mezelf verlies en uiteindelijk weer geleefd word, wat eindigt in depressie.

Dat wil ik nooit meer. ‘Bewust’ is nodig en beter voor mij. Ik moet me weloverwogen ‘bewust aanwezig’ voelen in elke vezel van mijn lichaam.

Gisteren zag ik op een ander spoor een bomvolle trein met samengepakte mensen die, bij het openen van de deur, er uit ploften en uitzwermden als een nest bijen.

Ik wil die conditionering zo lang mogelijk tegengaan en elk been bewust voor het andere zetten. Ik weet ook zeker nu dat, als mijn barometerlijf ‘stop’ roept, ik bewust van richting verander.

Het kan nog alle kanten op en dat voelt beter dan geen kant op kunnen.

Ik ben er nog bewust bij overdag ook. Ik wil het zo houden.

Mijn nieuwjaarsresolutie…

Vee

Kitea

Ontdek de wereld

Athea denkt luidop

Over (het gebrek aan) creativiteit, zelfreflectie en je-weet-wel

HARME BLOGT

marginale blogs van een 74 jarige

Hiking in Belgium

De blog over vinyl, muziek, koffie en veel meer!

Katrienity

Op zoek naar kosmos in de chaos

Welkom op deze site

Lees met plezier op onzeblognl en als je iets wil weten kunnen wij daar gemakkelijk even een onderwerp van maken.

tassertief

't Assertief

Fashion emergency

Your emergency, my challenge!

L.M. Sacasas

Technology, Culture, and Ethics

Oleastre

Ons gezinsleven met ADHD

Drawn In

Art • Nature • Exploration

Assertiefjes

Wat bezielt me

ADHD Café Maastricht

Ontmoetingsplek voor jongeren en volwassenen met AD(H)D