Judo

Respect!

Gisteren verliet ik mijn werk en in de inkomhal kwam ik haar tegen. Ik herkende haar maar had geen tijd dus ik haastte mij richting station want ik moest en zou mijn trein halen…

Ik zit trouwens te bloggen in de wachtzaal bij de dokter voor mijn voorschrift van Sertraline 100, mijn ‘normaal-regulator’ als het ware…

Dus ik was op tijd, ging zitten en wie kwam er ook de treinwagon binnengestapt? Yep.

Ik heb nooit iets met judo gehad, maar ik bewonderde wel haar doorzettingsvermogen en er is een periode geweest dat ze niet weg te denken was van de televisie, samen met Gella.

-Ulla, mag ik een foto van je want mijn ventje gaat me anders niet geloven.

-Oké, maar ik ben er nogal op gekleed!

Nog even hebben we het over de veranderingen binnen de sector, ik neem een foto en verder geniet ik van mijn en zij van haar privacy.

Toffe madam Ulla Werbrouck.

Aan mijn ventje stuurde ik via msgr de foto door en hij antwoordde doodleuk dat hij ooit een gesprek met haar had nog voordat ze bekend was, tijdens een training.

Yep. En ik sprak er NU mee 🙄.

En hoe enthousiast ik ook zelf was, mijn kinderen vroegen me ook: wie is dat?

Het vergankelijke van ‘beroemd zijn’ viel me ineens als een zware hamer op mijn hoofd…

Soit. Ze zag er gewoon goed uit, en ze heeft iets gepresteerd wat ik nooit zal kunnen. En ze heeft blijkbaar nu nog een leven. En ik herinnerde me haar, dus dat is voor mij het belangrijkste! Wat een ander er nog van weet is niet van belang. Ik tintelde vanbinnen van opwinding.

<<

Toen ze uitstapte hoorde ik ineens enkele mensen over Gella (Vandecaveye) praten dus zij hadden haar duidelijk ook herkend.

Wat Ulla nu doet?, hoorde ik vragen.

Ik weet het niet en dat is eigenlijk ook haar zaak. Ik was al blij dat ze op MIJN trein zat.

En daarmee kwam ik gelukzalig thuis.

Meer moet dat niet zijn, toch?

Vee

Lui of oud?

We hebben het allebei wel zo’n beetje: waarom zijn we in godsnaam de laatste tijd zo moe?

Komt het door de tijd van het jaar, de feestdagen, de leeftijd of wat?

We leunen beiden tegen de 50 aan en dat mijn schat na al die onmenselijke inbreuken op zijn bioritme uitgeteld in de zetel ligt, kan ik begrijpen maar ikke?

Oké, de late en de vroege uurtjes doen er bij mij ook geen goed aan maar het ontbreekt me aan ideeën, nu ik met vakantie ben. En dat gebeurt praktisch nooit.

Ik wil wel schilderen maar ik kom er niet toe. Ik wil wel lenzen maar dan moet ik ook de opvolging ervan doen, ik wil wel … maar ik heb er geen fut voor. Alsof de weerslag van een heel jaar me ineens in de nek is gevlogen.

Ik ben laat opgestaan vandaag en heb, denk ik en voor zover er zoiets bestaat, goed geslapen.

-Het is dat je het nodig had, schat!

Oké, maar waarom ben ik dan alweer uitgeteld na amper een was en een vaatwas ingestoken te hebben en een broodcake in de oven te hebben geduwd? Verl werk is daar niet aan, e!

Ik heb me geforceerd om van trainingsbroek naar broek te gaan en om mijn haar te kammen. Mijn ma draait zich vast om in haar graf mocht ze nog enig besef hebben van hoe inactief ik ben.

Dan maar een boek lezen, een kerstcadeautje van mijn oudste…

Nope, lukt niet.

Ik ben driekwart van mijn energie kwijt, ofwel broed ik straks iets uit.

Maar tevreden is mijn kop met mijn luie lijf al helemaal niet, er is conflict.

Een luxeprobleem omdat ik te veel vrije tijd heb?

Oké, Vee. Je schildermateriaal staat al van gisteren gebruiksklaar. Begin er gewoon aan met al dat uitstelgedrag van je!

Yep, dat is het. Ik vat het nu. Uitstellen kan ik als de beste maar nu mijn ‘euro’ gevallen is kan ik er ook iets aan doen. Vooruit met de geit (spreekwoordelijk dan).

En om bij spreekwoorden te blijven: goed begonnen is half gewonnen, of zoiets…🙄

<<<

Man, wat kan ik dom doen!

Delete in plaats van opslaan

Ik had net een blog geschreven, tevreden was ik wel….

Over hoe ik geniet voor de drukte die er geen is, van de blogs van anderen die hun hersenspinsels aan dit platform toevertrouwen, over hoe mijn schat gaan werken is en straks zijn bed induikt om niets te missen vanavond, over hoe de Dafalgan al klaar staat als ie opstaat.

Yep, en tevreden dat ik was!

Tot ik ‘concept opslaan’ wil drukken en mijn vinger te dik bleek zodat de boel dus ‘ongedaan gemaakt’ is! Weg, foetsjie!

En mocht dat geklik en vlug gebaar nu de eerste keer zijn maar ik kom het zo vaak tegen dat ik er TUURELUUT van wordt.

En hoe vaak heb ik al net voor het bewaren gedacht: opletten, Vee!

Het helpt niets want dan slaat die verdomde wet van Murphy toe en is het toch om zeep.

De titel was ‘genieten’. Dat heb ik dus volop gedaan tot de bewuste dikke vinger. Dat kan niet ‘ongedaan gemazkt’ Worden. Dat heb ik gehad, gelukkig.

Nu heet het echter : frustratie.

Soit, ik moet nog tafels versleuren en dat zal mijn zelfbeklag wat koelen. Het is godgeklaagd!

Vee

En nu opletten of ik heb het weer voor..

De voorbereiding

Nothing waisted

Het is sterker dan mezelf, dus heb ik vandaag bij het laatste boodschappenlijstje voor het gezinsmoment morgen nog een klein kadootje meegenomen voor mijn vier dochters.

Ik denk dat ik alles heb voor morgenavond, en meer. Maar het is bij ons, zoals mijn schat zegt, nooit geen ‘weggesmeten’ geld.

Er is genoeg eten want als er iets is waar we niet op besparen dan is het dat wel. Alles wat over is wordt de komende dagen verorberd in een ‘variatie op’ en wat kan ingevroren worden wordt in porties in de vriezer bewaard of wordt meegegeven aan een van de genodigden die morgen niet kan koken.

Ingrediënten

Yep, zowel mijn ventje als ikzelf zijn zo groot gebracht: eten weggooien is zonde als er zoveel mensen zijn die er geen of onvoldoende hebben.

En ik heb een missie. Morgen gaat iedereen, willens nillens, groenten eten. Er komt bij de hoofdschotel zowaar een hele bloemkool, babywortelen en voor de zoetebekjes gebakken witlof en peren met bessenconfituur op tafel.

Fruit is er ook voor wie fruit wil in de vorm van meloen met ham en op vraag van iedereen is mijn Maredsoussoep weer van de partij.

Daar zal er geen van over zijn, dat kan ik nu al garanderen.

Ik zie er naar uit. Na de scheiding nu zes jaar terug had ik nooit gedacht in deze familievorm te kunnen feesten. Het gezinsgevoel kwam er pas weer vorig oudejaar en het wordt steeds beter en dat heb ik vooral aan mijn dochters te danken.

Morgenavond zijn 3 van de vier jonge koppels aanwezig, samen met mijn ventje en jawel, mijn ex-man, ondertussen op zijn gemak in deze constellatie.

Ik heb echt het idee dat het is wat het moet zijn, een stabiele basis voor de kids en een gelukkiger leven voor alle volwassenen.

Yep. Soms kan ik daar zo dankbaar voor zijn dat in het universum zaken goed op zijn plek vallen en bij mij gaat dat redelijk vlot, raar maar waar.

Zo lang je wederzijds respect toont voor wie iemand is, is een vorm van samenleven mogelijk. Ik geloof daar heel sterk in. En als mensen hardnekkig zeggen dat iets niet kan ben ik de eerste om het toch te proberen en te bewijzen dat ‘waar een wil is, is een weg’ geen hol cliché is.

Er is altijd een keuze die bij jouw eigenheid past want dat moet ook zo zijn, je hebt maar 1 leven en dan nog weet je niet hoe lang dat leven zal duren.

So, in the spirit of Xmas wens ik iedereen het beste van zijn/haar capaciteiten toe en een onwrikbaar geloof in zichzelf.

Hoor mij, ik ben aan de preek! Ik heb heus de waarheid niet in pacht maar als ik het vaak genoeg zeg, groeit wel de overtuiging dat het kan!

Zo ben ik dan weer😂.

Vee<<<<<<<<<
p>

100 miljoen

Money makes the world go around, blijkbaar

Marc Coucke kocht Anderlecht! Voor 100 miljoen wordt vermeld. Hoeveel personen zitten in de Anderlechtorganisatie? Per kop is dat hoeveel?

Ik heb bewust niets met voetbal en ik kan geen grasmat meer zien maar over dit nieuws wil ik toch eens mijn hersenen pijnigen.

Mijn anti-voetbalgevoel is heel sterk en kwam er door een overdosis aan mini- en gewoon voetbal beoefend door zowel mijn twee broers als mijn vader (die eventjes ook lokaal trainer was), talloze nonkels en neefjes en mijn fanatieke voetbalsupporter-ma.

Wat had ik een hekel aan zondagen naast het voetbalveld waar mijn moeder net niet over de betonplaten sprong. Ik schaamde mij voor haar scheldtirades want die gingen er soms zo ver over…

En toen ik “liefwaardig” geacht werd en te lang bleef thuiszitten omdat ik geen zin had in een lief probeerde ze mij weer mee te tronen naar het rijk der ‘knappe’ voetballers zodat ik zeker ‘van ‘t straat zou geraken’. 🙄

Nope! Geen voetballer voor mij, trainingen, matches, kantines nadien, een penetrerende zweetgeur en tombola’s en een eeuwigdraaiende wasmachine? Neen, dank u.

Het zei me allemaal niks behalve vooral dat voetbal veelal letsels impliceerde: kruisbandscheuringen, verzwikkingen… en meer schoenen aan de haak dan op het veld.

Maar nu is daar het ‘heet-van-de-naald-‘nieuws over Marc Coucke, eigenaar van KV Oostende EN nu ook Anderlecht.

Money<

Op papier kan dit niet, voorzitter zijn van twee ploegen die tegen mekaar kunnen uitkomen in een derby maar ook daar is er al een achterpoortje (typisch België) geopperd : geef de ene club op papier aan je vrouw voor de Kerst! Het is al gebeurd en het kan!

Maar waar ik me eerder zorgen om maak is dat de Couckemiljoenen overal in gaan zitten. Onderhuids onderhandeld, komt hij plots bovendrijven. gehaaid vind ik dat.

Hij mag dan een ondernemer zijn maar ik krijg de kriebels van een ‘Couckje’ hier en een ‘Couckje’ daar (o.a. ook zijn vinger in de Durbuypap),  temeer daar het allemaal onschuldig lijkt maar het wel om miljoenen gaat. Ergens gaat er bij mij dan een belletje rinkelen, intuïtief.

TRINGELING!

Alhoewel Coucke koopt met een Richard Branson-allure kan hij mij persoonlijk ook niet bekoren.

Ergens zou ik nog geen pen kopen van Coucke terwijl ik Branson wel graag eens in the flesh zou willen ontmoeten. Misschien gaat het om het Kerstmancharisma wat bij Branson overtuigend aanwezig is.

Van hem verwacht je dat, Coucke daarentegen wil ik bijna altijd adviseren om eens een goede shampoo te gebruiken.

Het is een indruk.

Anderlecht, en dat vind ik dan wel weer, behoort toe aan een Brusselse ket gezien de ligging en niet aan een West-Vlaming.  Het wringt.

En een voetbalploeg als KV Oostende eerst bestempelen als je favoriete club om dan een andere aan te kopen vind ik ook niet direct geloofwaardig, hoewel Oostende dat nooit echt zal uitspreken omwille van de centen die ze toch nodig hebben en niet kwijt willen.

En dan moet je settelen want blijkbaar is zijn liefde voor KV Oostende niet exclusief.

Soit, het is wat het is zeker? 🙄 Ik moet het me niet aantrekken, het is maar voetbal!

Vee