Beste Gwyneth…

Deze morgen zag ik onder meer het volgende bericht passeren:

Good for you, zeg ik dan. En ook: Same here!

Is de wereld niet beter af zonder dat je mekaar de haren uittrekt na een scheiding?

Allez, de wereld, mijn microwereld, zijnde mijn kinderen en naaste omgeving.

Yep, dat vind ik ook. Zo weinig mogelijk brokken maken en toegeven dat het beter kan en dus ook toegeven aan mekaar dat je elkaar beter loslaat nu het nog geen ‘haat’-verhaal is.

Want de liefde was er ooit in alle hevigheid en het respect blijft voor de vader van mijn kinderen.

Dat lukt nooit, hoor ik je denken. Jawel,  we zijn bijna 5 jaar en een huwelijk verder en het lukt nog altijd.

Mijn ex en mijn ventje respecteren mekaar, de kinderen van mijn ventje kennen mijn ex, die bij mijn kids hoort. Het was in het begin, zoals mijn jongste zei “awkward” maar dat is nu ‘gewoon’ geworden.

In mijn bijzijn wordt niks slechts over mijn ex gezegd en omgekeerd weet ik dat het ook zo is, omdat het respect er is.

Dat deze situatie, zoals in het artikel hierboven vermeld, niet vaak voorkomt, ligt volledig aan de  mensen zelf. Wij hebben samen veel doorstaan, mijn ex en ik, wij weten dat liefde geen vriendschap alleen is en dat er leven mogelijk is in vriendschap, na een scheiding.

Dat het lastiger was om het zo te doen, dat is zeker. Maar het eindresultaat is de moeite waard nl.  als ouders zijn we er nog steeds allebei en met dezelfde ingesteldheid voor onze ‘huppende’ dochters. En het is een verrijking om te zien dat we beiden ervaren dat het beter is zo, voor iedereen.

Dus Gwyneth, good for you! Laat de rest van de wereld maar ruziën.  Wij tweeen en onze exen staan boven die ruzies en hebben elk de liefde gevonden zonder dat daar veel brokken van kwamen.

En mijn dochters? Vraag het hen, ze zien trouwen allebei nog zitten, dus we zijn in onze opzet geslaagd, allemaal samen, met elk apart zijn inbreng en in het bijzonder ook die van alle kinderen.

Dat is geluk. Als dat ‘apart’ is dan liever zo.

En nu ga ik eten, mijn ventje heeft gekookt. Dank u!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Kitea

Ontdek de wereld

Athea denkt luidop

Over (het gebrek aan) creativiteit, zelfreflectie en je-weet-wel

HARME BLOGT

marginale blogs van een 74 jarige

Hiking in Belgium

De blog over vinyl, muziek, koffie en veel meer!

Katrienity

Op zoek naar kosmos in de chaos

Welkom op deze site

Lees met plezier op onzeblognl en als je iets wil weten kunnen wij daar gemakkelijk even een onderwerp van maken.

tassertief

't Assertief

Fashion emergency

Your emergency, my challenge!

L.M. Sacasas

Technology, Culture, and Ethics

Oleastre

Ons gezinsleven met ADHD

Drawn In

Art • Nature • Exploration

Assertiefjes

Wat bezielt me

ADHD Café Maastricht

Ontmoetingsplek voor jongeren en volwassenen met AD(H)D

%d bloggers liken dit: